Τι λέει ο νόμος για τα θειώδη
Το διοξείδιο του θείου και τα θειώδη είναι ένα από τα 14 αλλεργιογόνα του Κανονισμού (ΕΕ) 1169/2011. Όμως, αντίθετα με τα άλλα 13, δηλώνονται μόνο πάνω από ένα όριο.
Το Παράρτημα ΙΙ ορίζει το όριο στα 10 mg/kg ή 10 mg/λίτρο, εκφρασμένα ως συνολικό SO₂, για το προϊόν όπως καταναλώνεται ή όπως ανασυστάθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή.
Κάτω από αυτό το όριο ένα προϊόν μπορεί να περιέχει θειώδη χωρίς να τα αναφέρει. Μια ετικέτα χωρίς θειώδη δεν σημαίνει λοιπόν μηδέν θειώδη, σημαίνει μόνο ότι δεν ξεπερνούν το όριο.
Όταν δηλώνονται, πρέπει να ξεχωρίζουν στη λίστα συστατικών, συνήθως με έντονα γράμματα, όπως κάθε αλλεργιογόνο.
Τα ονόματα και τα Ε που να αναγνωρίζεις
Στη λίστα τα θειώδη εμφανίζονται συνήθως ως συντηρητικό ή αντιοξειδωτικό, με το όνομα ή τον αριθμό Ε τους.
Ε220 διοξείδιο του θείου, Ε221 θειώδες νάτριο, Ε222 όξινο θειώδες νάτριο, Ε223 μεταδιθειώδες νάτριο, Ε224 μεταδιθειώδες κάλιο, Ε226 θειώδες ασβέστιο, Ε227 όξινο θειώδες ασβέστιο, Ε228 όξινο θειώδες κάλιο. Το Ε225 δεν είναι εγκεκριμένο στην ΕΕ.
Το μεταδιθειώδες γράφεται και «πυροθειώδες» ή «μεταθειώδες». Είναι η ίδια ουσία με άλλο όνομα.
Το καραμελόχρωμα θειώδους αμμωνίας (Ε150d) και το καυστικό θειώδες καραμελόχρωμα (Ε150b) είναι χρωστικές. Η λέξη «θειώδες» περιγράφει πώς παρασκευάζονται και δεν αποτελεί δήλωση θειωδών.
Πού θα τα βρεις
Τα θειώδη εμποδίζουν το μαύρισμα και την αλλοίωση, γι’ αυτό εμφανίζονται εκεί όπου το χρώμα και η διατήρηση έχουν σημασία.
Κρασί, μπίρα και μηλίτης. Τα ποτά με πάνω από 1,2% αλκοόλ δεν χρειάζονται πάντα λίστα συστατικών, αλλά το αλλεργιογόνο πρέπει να αναγράφεται, γι’ αυτό βλέπεις «Περιέχει θειώδη» στο μπουκάλι.
Αποξηραμένα φρούτα, ιδίως τα ανοιχτόχρωμα βερίκοκα και οι ξανθές σταφίδες. Επίσης ξίδι, τουρσιά, έτοιμα προϊόντα πατάτας και ορισμένα αλλαντικά.
Και εκεί που δεν το περιμένεις: σε συσκευασίες βρασμένων γαρίδων και σε έτοιμα φαγητά κονσέρβας έχουμε δει μεταθειώδες νάτριο ή κάλιο ως αντιοξειδωτικό.
Πώς το διαβάζει το Ingredo.app με το αλλεργιογόνο Θειώδη
Πρόσθεσε τα «Θειώδη» από το Εγώ → Παθήσεις & αλλεργίες. Η εφαρμογή διαβάζει τα ονόματα και τους αριθμούς Ε στο κείμενο της λίστας, και τα θειώδη που δηλώνει η ίδια η πηγή.
Αυστηρός αποκλεισμός
- Θειώδη, διοξείδιο του θείου, μεταδιθειώδες, πυροθειώδες και μεταθειώδες νάτριο ή κάλιο.
- Ε220 έως Ε228, είτε γράφονται με λατινικό E είτε με ελληνικό Ε.
Προσοχή
- «Μπορεί να περιέχει ίχνη θειωδών»: σημειώνεται με προσοχή, όχι αποκλεισμό, γιατί δεν δηλώνει συστατικό.
- Ποσότητες κάτω από 10 mg/kg δεν γράφονται στην ετικέτα, οπότε ούτε η εφαρμογή μπορεί να τις δει.
- Για πολλά κρασιά δεν έχουμε λίστα συστατικών. Τότε το προϊόν δεν αξιολογείται, και η ετικέτα στο μπουκάλι είναι η μόνη πηγή.
Δεν μετράει ως θειώδη
- Φράσεις όπως «χωρίς θειώδη» ή «sulphite-free».
- Το καραμελόχρωμα θειώδους αμμωνίας (Ε150d) και το καυστικό θειώδες καραμελόχρωμα (Ε150b).
Συχνές ερωτήσεις
Όταν ξεπερνούν τα 10 mg/kg ή 10 mg/λίτρο, εκφρασμένα ως συνολικό SO₂, στο προϊόν όπως καταναλώνεται. Κάτω από αυτό το όριο η δήλωση δεν είναι υποχρεωτική.
Τα ποτά με πάνω από 1,2% αλκοόλ δεν χρειάζονται πάντα λίστα συστατικών, αλλά ένα αλλεργιογόνο πρέπει να αναγράφεται με τη λέξη «Περιέχει» και το όνομά του.
Τα Ε220, Ε221, Ε222, Ε223, Ε224, Ε226, Ε227 και Ε228. Χρησιμοποιούνται ως συντηρητικά και αντιοξειδωτικά.
Η EFSA έχει ορίσει αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη, αν και η επαναξιολόγηση του 2016 σημείωσε ότι τα δεδομένα ήταν περιορισμένα. Σε άτομα ευαίσθητα στα θειώδη, συχνότερα σε ασθματικούς, μπορούν να προκαλέσουν συριγμό και άλλα συμπτώματα άσθματος.