Η λέξη «parfum» κρύβει περισσότερα απ' όσα δείχνει

Τα μείγματα αρωμάτων είναι ιδιόκτητα, οπότε οι εταιρείες δεν υποχρεούνται να αναγράφουν κάθε συστατικό — με μία εξαίρεση. Βάσει του Κανονισμού (ΕΚ) 1223/2009 της ΕΕ, Παράρτημα III, 26+ αλλεργιογόνα αρώματος (όπως λιμονένιο, λιναλοόλη και σιτράλη) πρέπει να αναγράφονται ξεχωριστά στην ετικέτα όταν ξεπερνούν ένα όριο συγκέντρωσης, ακριβώς επειδή είναι γνωστό ότι προκαλούν αλλεργίες επαφής σε σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού.

Αυτή είναι η πληροφορία της ετικέτας που διαβάζει η βαθμολόγηση καλλυντικών του Ingredo.app: όταν η λίστα συστατικών ενός σκαναρισμένου προϊόντος περιλαμβάνει ένα από αυτά τα κατονομαζόμενα αλλεργιογόνα, ένα προφίλ αλλεργίας σε άρωμα το σημαίνει απευθείας, αντί να κρύβεται πίσω από τη μία λέξη «parfum».

Γιατί ένα ανώνυμο «parfum» δεν είναι αυτόματα ασφαλές — ούτε αυτόματα επικίνδυνο

Ένα προϊόν μπορεί να αναγράφει μόνο «parfum» χωρίς κανένα από τα κατονομαζόμενα αλλεργιογόνα του Παραρτήματος III πάνω από το όριο, κάτι που συνήθως σημαίνει ότι αυτές οι συγκεκριμένες ενώσεις δεν υπάρχουν σε ποσότητα που απαιτεί αναγραφή — αλλά δεν αποκλείει άλλα συστατικά αρώματος στα οποία το δέρμα σου θα μπορούσε ακόμα να αντιδράσει, καθώς η ευαισθησία είναι ατομική και δεν περιορίζεται στη ρυθμιζόμενη λίστα.

Γι' αυτό αντιμετωπίζουμε τη σήμανση ως τεκμηριωμένη και συγκεκριμένη — σου λέει ότι υπάρχει ένα κατονομαζόμενο, ρυθμιζόμενο αλλεργιογόνο — αντί για μια γενική προειδοποίηση «περιέχει άρωμα, άρα επικίνδυνο», που θα ίσχυε για σχεδόν κάθε αρωματισμένο προϊόν.

Τι ψάχνει ένα προφίλ αλλεργίας σε άρωμα

Τα κατονομαζόμενα αλλεργιογόνα του Παραρτήματος III σημαίνονται απευθείας· ένα ανώνυμο γενικό «parfum» χωρίς κανένα από αυτά πάνω από το όριο υποβαθμίζεται σε προσοχή, όχι καθαρή έγκριση.